دیابت بیمزه: Diabetes Inispidas
دیابت بیمزه: Diabetes Inispidas
شایعترین اختلال مربوط به لب خلفی هیپوفیز که علت آن کاهش ترشح ADH می باشد.
کم کاری غده هیپوفیز: علل پرتو درمانی ناحیه سر و گردن، تخریب غده در اثر ضربه تومور، یا ضایعات عروقی، علائم، کاهش شدید وزن و لاغری مفرط، آتروفی تمام غدد درون ریز بدن، ریزش موها، ناتوانی جنسی، قطع قاعدگی، کاهش سرعت متابولیسم هایپوگلیسمی و در کم کاری تخریب شدید، اغما و مرگ.
دیابت بی مزه:
علت کاهش ترشح ADH ناشی از ضربات سر، تومور، جراحی، پرتودرمانی و عفونت هایی چون مننژیت، همین طور برخی داروها شامل لیتیم، دمکلوسایکلین و آمفوتریپسین B و اختلالات متابولیک شامل هایپرکلسمی و هایپوکالمی باعث کاهش ترشح ADH می شوند.
نوع دوم از دیابت بیمزه: ناشی از اختلال توبولهای کلیوی در پاسخ به ADH است به دیابت بیمزه نفروژنیک معروف است.
تشخیص:
آزمون محرومیت از آب: در این آزمون به مدت 12 – 8 ساعت کاهش 5 – 3% وزن بدن به بیمار آب نمی دهند. در دیابت بیمزه کلیه ها قادر به افزایش وزن مخصوص ادرار نیستند.
- اندازه گیری سطح پلاسمایی ADH، اسمولاریته پلاسما و ادرار
- تجویز دسموپرسین و بررسی نتایج آن.
درمان:
A) جایگزینی ADH (دسموپرسین) که به شکل خوراکی، اسپری بینی و داخل عضلانی در دسترس است. نیمه عمر طولانی دارد. به گونه ای که شکل عضلانی آن با فواصل 96 – 24 ساعت تزریق می شود. ویال دارو را قبل از تزریق گرم کرده و به شدت تکان دهید، تزریق عصر هنگام بهتر است تا بیشترین اثرش را هنگام شب اعمال نماید.
عارضه اصلی دارو:
کرامپ شکمی و عارضه لیپودیستروفی در محل تزریق عضلانی است.
B) جایگزینی مایعات
C) جستجو و اصلاح عامل زمینه
D) تجویز برخی داروها مثل کلوفیبرات (کاهش دهنده چربی خون) و کلرپروپامین (کاهش دهنده قند خون) در درمان دیابت بیمزه مفید است.
E) درمان دیابت بیمزه نفروژنیک: مدرهای تیازیدی، رژیم غذایی کم نمک و مهار کننده های پروستاگلاندین مثل ایبوبروفن، ایندومتاسین و آسپرین کاربرد دارد.
ارائه مقالات درسی در مورد علوم آزمایشگاهی که بشتر مطالب از اینترنت گرفته شده است.