دیابت بیمزه:  Diabetes Inispidas

 شایعترین اختلال مربوط به لب خلفی هیپوفیز که علت آن کاهش ترشح ADH می باشد.

کم کاری غده هیپوفیز: علل پرتو درمانی ناحیه سر و گردن، تخریب غده در اثر ضربه تومور، یا ضایعات عروقی، علائم، کاهش شدید وزن و لاغری مفرط، آتروفی تمام غدد درون ریز بدن، ریزش موها، ناتوانی جنسی، قطع قاعدگی، کاهش سرعت متابولیسم هایپوگلیسمی و در کم کاری تخریب شدید، اغما و مرگ.

دیابت بی مزه:

علت کاهش ترشح ADH ناشی از ضربات سر، تومور، جراحی، پرتودرمانی و عفونت هایی چون مننژیت، همین طور برخی داروها شامل لیتیم، دمکلوسایکلین و آمفوتریپسین B و اختلالات متابولیک شامل هایپرکلسمی و هایپوکالمی باعث کاهش ترشح ADH می شوند.

نوع دوم از دیابت بیمزه: ناشی از اختلال توبولهای کلیوی در پاسخ به ADH است به دیابت بیمزه نفروژنیک معروف است.

تشخیص:

آزمون محرومیت از آب: در این آزمون به مدت 12 – 8 ساعت کاهش 5 – 3% وزن بدن به بیمار آب نمی دهند. در دیابت بیمزه کلیه ها قادر به افزایش وزن مخصوص ادرار نیستند.

-         اندازه گیری سطح پلاسمایی ADH، اسمولاریته پلاسما و ادرار

-         تجویز دسموپرسین و بررسی نتایج آن.

درمان:

A) جایگزینی ADH (دسموپرسین) که به شکل خوراکی، اسپری بینی و داخل عضلانی در دسترس است. نیمه عمر طولانی دارد. به گونه ای که شکل عضلانی آن با فواصل 96 – 24 ساعت تزریق می شود. ویال دارو را قبل از تزریق گرم کرده و به شدت تکان دهید، تزریق عصر هنگام بهتر است تا بیشترین اثرش را هنگام شب اعمال نماید.

عارضه اصلی دارو:

کرامپ شکمی و عارضه لیپودیستروفی در محل تزریق عضلانی است.

B)     جایگزینی مایعات

C)   جستجو و اصلاح عامل زمینه

D) تجویز برخی داروها مثل کلوفیبرات (کاهش دهنده چربی خون) و کلرپروپامین (کاهش دهنده قند خون) در درمان دیابت بیمزه مفید است.

E)  درمان دیابت بیمزه نفروژنیک: مدرهای تیازیدی، رژیم غذایی کم نمک و مهار کننده های پروستاگلاندین مثل ایبوبروفن، ایندومتاسین و آسپرین کاربرد دارد.